สติ ยังไม่ดีพอ จิตมีอาการเฉื่อย นิวรเกิดขึ้นง่ายดายมาก และแก่ไขไม่ตก เหนื่อยอ่อน และหมดกำลัง ทั้งกายและใจ บางครั้งถึงขนาดที่ว่า ไม่อยากไปไหนเลย แม้แต่จะมาทำงานก็ตาม มองไม่เห็นคุณค่าของการทำงานเลย มันไร้สาระ มองเห็นคนรอบข้างที่เอาแต่คุยกันในเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา ทุกวัน ทั้งๆที่รู้ว่าเอาสาระอะไรไม่ได้เลย ทั้งที่ชีวิตก็สั้นลงทุกที ทุกขณะ ไม่มีอะไรหยุดเวลาได้ ทั้งๆที่รู้ ปากบอกว่าเข้าใจแต่ใจกับไปยึดมั้นถือมั้นมันอยู่ ยังกับว่ามันเป็นสิ่งสำคัญมากมาย มากกว่าตัวเองเสียอีกงั้นละ เห็นแล้วหน่ายฟังแล้วเบื่อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น